De basis van alle andere houdingen.

Waarom? Omdat je elke dag op je benen staat — al is het soms half slapend met een kop koffie erbij.

Sterke benen geven je balans — en helpen je lichaam klachten in knieën, heupen of onderrug te voorkomen.

Staan voelt misschien vanzelfsprekend. Maar als we gaan kijken hoe je staat — voeten, benen, en wat daar allemaal op wil meeliften (torso, armen, hoofd) — dan blijkt er verrassend veel te ontdekken.

Je ziet je lichaam grotendeels. Dat helpt.

En dan zie je ineens: “Oh… dát doe ik dus met m’n knieën.”

Of: “Wacht even, ik dacht dat mijn hoofd recht stond.”

Staande houdingen halen je uit je hoofd en zetten je terug op je voeten.

Ze maken zichtbaar wat je niet wist dat je deed.

En dat is behoorlijk verhelderend. 

Durf je te vertrouwen op houdingen waarin je armen, schouders en handen het fundament vormen — en waar kracht, focus en nieuwsgierigheid onmisbaar zijn?

Op z’n kop verandert alles — je zicht, je evenwicht, je idee van controle.

Maar hoe weet je dan of je recht staat, als je jezelf niet ziet?

Daar begeleid ik je in. Zodat niets vergeten wordt — van je kruin tot je hielen.

We werken met hulpmiddelen: de muur, touwen, blokken of een stoel —

om druk bij de nek weg te nemen, en je hoofd gerust te stellen dat het veilig is.

Omgekeerd staan is iets dat je kunt leren — stap voor stap.

En als je benen vandaag liever op de grond blijven?

Dan zijn er genoeg variaties met het hoofd naar beneden

(zoals Adho Mukha Svanasana) die je rustig laten wennen aan ondersteboven zijn.

Het tegenovergestelde van wat we meestal doen.

We buigen naar voren – om onze veters te strikken, om iets op te rapen.

We draaien ons om als iemand onze naam roept.

Maar achterover? Dat doen we zelden.

En juist dat onbekende maakt het spannend.

Niet kunnen zien waar je naartoe gaat roept een instinctieve aarzeling op.

Wat als mijn rug dit niet kan? Wat als ik iets forceer?

Achteroverbuigingen vragen lef, nieuwsgierigheid en een stabiele basis (ja, hallo benen van week 1).

Je leert vertrouwen opbouwen, grenzen herkennen en werken met wat jouw rug wél kan.

In de les ontdek je hoe je met gerichte aanwijzingen en ondersteuning deze houdingen stap voor stap, veilig én met plezier, kunt benaderen.

“Ah, lekker liggen.”

Dat hoor ik weleens. Maar dat is niet wat dit is.

Liggen terwijl je hoofd nog ‘aan’ staat ontspant niet.

En liggen terwijl je hoofd al moe is? Dan wordt het alleen maar slomer.

Restorative is rust – maar met focus.

En dat maakt het zo lastig.

Deze lessen zijn vaak een uitdaging voor het hoofd – want dat wil dóór.

Hier oefen je om te blijven. En te kijken.

De houdingen kunnen liggend, zittend, staand of omgekeerd zijn,

maar allemaal ondersteund door hulpmiddelen zodat je langer in een houding kunt blijven.

De acties zijn subtiel — precies genoeg om je hoofd wakker te houden

en kleine veranderingen in het lichaam op te merken.

Restorative gaat niet over kracht of inspanning, maar over het geven van ruimte —

ruimte voor het lichaam om zich opnieuw af te stemmen en te herstellen.